Nowotwory pęcherza moczowego są najczęstszymi nowotworami dróg moczowych u starszych psów. Procesy nowotworowe na terenie pęcherza moczowego występują częściej u suk niż u psów. Terier szkocki, owczarek szkocki collie, cocker spaniel, Springer spaniel, jamnik, bokser, labrador retriever, west highland white terier i cairn terier to rasy, u których najczęściej rozpoznaje się nowotwory pęcherza moczowego.
Rak z nabtonka przejściowego dróg moczowych, najczęstszy nowotwór pęcherza moczowego u starszych psów, może występować jako brodawkowaty występ do światła pęcherza moczowego lub naciekać jego ścianę. Występują również raki płaskokomórkowe, gruczolakoraki i inne typy rzadszych nowotworów.
Podejrzenie nowotworu pęcherza moczowego powinno być brane pod uwagę u wszystkich starszych psów z trwałym krwiomoczem, częstomoczem, bolesnym i utrudnionym oddawaniem moczu oraz z nietrzymaniem moczu, których nie można zlikwidować, stosując środki przeciwbakteryjne i inne rutynowe metody leczenia. Zmiany w pęcherzu moczowym mogą być zidentyfikowane poprzez cystografię powietrzną, badanie ultrasonograficzne pęcherza moczowego lub cystoskopie. Metody te wykrywają masy, które mogą być wchłaniającymi się skrzepami krwi, zorganizowanymi ziarniniakami lub nowotworami. Jeśli masy w pęcherzu moczowym nie są zmianą nowotworową, tak jak wchłaniające się skrzepy krwi, to powinny zniknąć w ciągu 4 do 6 tygodni. Jeśli nie znikają, należy ponownie dokonać oceny pęcherza moczowego z ukierunkowaniem na inną przyczynę. Ostateczne rozpoznanie procesu nowotworowego w pęcherzu moczowym opiera się na ocenie histopatologicznej tkanek pęcherza moczowego, pobranych za pomocą cystoskopii, laparoskopii, cystostomii, biopsji przy użyciu katetera. Cytologiczna ocena osadu moczu oraz igłowe biopsje aspiracyjne zmian w pęcherzu moczowym mogą również dostarczyć ostatecznych dowodów na obecność nowotworu.
Skuteczne leczenie nowotworów pęcherza moczowego jest przede wszystkim uzależnione od wczesnego rozpoznania. Niestety, większość z nich jest identyfikowana w późnym stadium. W takiej sytuacji leczenie chorych zwierząt jest często ukierunkowane na usuwanie dyskomfortu w układzie moczowym, utrzymywanie trzymania moczu i zapobieganie wodonerczu oraz wodniakowi moczowodu.