W miarę starzenia mogą tworzyć się u psów, podobnie jak u innych zwierząt i człowieka, kamienie moczowe. U młodych psów takie przypadki należą do wyjątków. U psów kamienie zatrzymują się z reguły w cewce moczowej lub pęcherzu. Powodują one mniej lub silniej wyrażone zaburzenia w oddawaniu moczu i pro wadzą do pogorszenia stanu ogólnego zwierzęcia- Kamienie moczowe zdarzają się jednak bardzo rzadko, tak że nie mają wielkie go znaczenia.
Tworzenie się kamieni moczowych w dużym stopniu zależy od sposobu żywienia zwierzęcia. Nie jest to jednak jedyna przyczyna, gdyż powstają one nie u wszystkich psów, mimo jednakowego ich żywienia i takiego samego wieku. Podłożem do tworzenia się kamieni często są zmiany zapalne w drogach moczowych. Mocz zawiera rozdrobnione substancje ochronne (koloidy), które uniemożliwiają łączenie się soli w większe skupiska. Przy zapaleniu dróg moczowych może ulec zmianie stosunek koloidów do różnych soli i wtedy następuje ich krystalizacja. Kryształy tych soli odkładają się najczęściej na znajdujących się w moczu cząstkach tka nek, skrzepie krwi lub smużce ropy. Na takim jądrze tworzy się kamień moczowy, stale powiększający się wskutek odkładania na nim coraz to nowych kryształków. W ten sposób powstają niekiedy zauważalne twory, które mogą wypełnić prawie cały pęcherz moczowy.
W innych przypadkach powstaje tylko piasek moczowy lub drobne kamyki, które zostają wypłukane z pęcherza z moczem i zwykle zalegają w cewce moczowej . Kamienie mogą być różnych kolorów i o różnej powierzchni. Zależy to od rodzaju kryształków soli występujących w moczu. Mogą one być szorstkie i gruboziarniste lub gładkie i twarde. Szorstka powierzchnia ka mieni drażni błonę śluzową pęcherza moczowego, wywołując stan zapalny. Dlatego przy obecności kamieni moczowych zauważa się przede wszystkim objawy -> zapalenia pęcherza moczowego. U   wielu psów w schorzeniu tym obserwuje się częste oddawanie

moczu, zwłaszcza po szybkim biegu. Nierzadko przy oddawaniu moczu występuje ból. Jeżeli kamień umiejscowi się przed ujściem pęcherza, to uniemożliwia on odpływ moczu do cewki moczowej i bóle są jeszcze silniejsze. Taki pies ustawia się wielokrotnie do oddawania moczu ze zgiętym krzyżem, napina się i mimo to wy dala mocz tylko kroplami. Mocz może ponadto zawierać.krew. Po dobne objawy występują przy obecności kamieni w cewce moczowej. U samców gromadzą się one zazwyczaj przed tylnym końcem kości prącia, powodując zatrzymanie moczu. U suk kamienie w cewce moczowej zdarzają się bardzo rzadko, gdyż jest ona bar dzo krótka i rozciągliwa.
Przy całkowitym zatrzymaniu moczu konieczna jest bezwzglęnie natychmiastowa pomoc lekarza wet. Zwłoka udzieleniu jej choremu zwierzęciu może doprowadzić do śmierci albo wskutek pęknięcia pęcherza, albo zatrucia wywołanego wtórnym przenika niem do krwi składników moczu (->- mocznica). Pęknięcie pęcherza zdarza, się rzadko. W tym wypadku zwierzę, które początkowo wykazywało silny niepokój i objawy bólu nagle uspo kaja się, leży i drży. Parcie gwałtowne ustępuje, a na to miejsce mogą pojawić się drgawki. W ciągu kilku godzin występują wy mioty, ogólne osłabienie i zaburzenia w krążeniu krwi.
Przeprowadzona we właściwym czasie operacja, jeżeli stan zwierzęcia na to pozwala, rokuje pomyślne zejście kamicy moczowej. Zawsze jednak niezbędne jest równoczesne leczenie -> zapalenia pęcherza. Jeżeli kamienie usadowią się w cewce moczowej, konieczne jest jej nacięcie. Przez nacięcie to, aż do jego zagojenia, w ciągu kilku tygodni wydostaje się na zewnątrz mocz.
Miejsce to trzeba zabezpieczyć przed lizaniem, pokrywając je niedrażniącą maścią oraz zakładając psu na szyję -=* kołnierz tek turowy.
Kamień z pęcherza moczowego można usunąć tylko operacyj nie, co jest połączone z koniecznością otwarcia jamy brzusznej. Dotąd bowiem niestety brak jest preparatów skutecznie rozpu szczających kamienie moczowe. Stosowane w kamicy leki ma ją za zadanie przywrócenie właściwych stosunków między  koloidarni w moczu i moczanami. Małe kamyki i piasek moczowy mo gą być przy użyciu różnych środków wypłukane z dróg moczo wych. Jeżeli kamień jest bardzo duży lub usadowi się w miejscu ujścia pęcherza do cewki, to stosowanie środków rozpuszczających nie daje pomyślnych wyników.
Największym problemem jest niedopuszczenie do tworzenia się nowych kamieni. Oprócz więc przepisanych przez lekarza wet. leków, musi być zastosowana odpowiednia dieta. Ustala się ją od powiednio do składu chemicznego kamieni. Dieta w kamicy moczowej
1.    Kamienie moczanowe
a)    zalecane — duża ilość płynów oraz dwuwęglan sodu (sodka);
b)    dozwolone — potrawy mączne i mleczne, warzywa, owoce;
c)niedozwolone — zwierzęce narządy wewnętrzne, pieczone mięso, czekolada, kakao, twaróg;
d)dozwolone w małych ilościach — gotowane mięso, ryby i jaja.
2.    Kamienie szczawianowe
a)    zalecane — ograniczyć ilość płynu, utrzymywać kwaśny
odczyn moczu przez podawanie do picia herbatki z grzyba
japońskiego (grzyba herbacianego, kombucha);
b)    dozwolone — mięso;
c)    niedozwolone — szpinak, ziemniaki, herbata, owoce, czekolada;
d)   dozwolone w małych ilościach — mleko, jaja, kalafior.
3.    Kamienie fosforanowe
a)zalecane — duża ilość płynów, herbatka z liści brzozy;
b)dozwolone — mięso, ryby, ser, twaróg, chleb, ryż;
c)niedozwolone — owoce, warzywa, mleko;
d)dozwolone w małych ilościach — jaja, ziemniaki.
4.    Kamienie cysteinowe (rzadko)
a) niedozwolone podawanie mięsa, mleka, serów, ryb. Dodatkowo może być podawany olejowy roztwór witaminy A. Jeżeli nie zostało przeprowadzone chemiczne badanie kamieni,

to wskazana jest przynajmniej zmiana rodzaju pożywienia. Psy otrzymujące dotąd mało mięsa powinny właśnie otrzymywać prze de wszystkim mięso, mniej zaś niż dotąd jarzyn. Odwrotnie karmi się zwierzęta, które otrzymywały dotąd głównie pożywienie mięsne.